Is het waarom van monitoring & accountability voor PR-bureaus heel anders dan voor woordvoerders en persvoorlichters? Om op die vraag een antwoord te krijgen ging ik naar het VPRA forumdebat Monitoring & Accountability.

Op dinsdag 16 mei zat ik voor de start van de bijeenkomst heerlijk buiten in het zonnetje in het parkje bij de sterrenwacht Utrecht. Een stuk koeler was het binnen in de prachtige overkapte binnenplaats van het bastion Sonnenborgh; de locatie waar ik me die middag liet meenemen in de wereld van de Barcelona Principles 2.0, het uitgangspunt voor het VPRA forumdebat Monitoring & Accountability.

De Barcelona Principles 2.0 zijn een set van zeven principes als meetinstrument voor de impact van de media op PR:

  1. Stel doelen en meet die doelen vervolgens
  2. Meet het effect in plaats van de prestatie
  3. Meet het effect op de bedrijfsresultaten
  4. Meet mediaresultaten via een kwantitatieve en kwalitatieve benadering
  5. Advertentiewaardes zijn niet bruikbaar om de waarde van PR weer te geven
  6. Social media kunnen en moeten gemeten worden
  7. Transparantie en herhaalbaarheid van het onderzoek zijn essentieel voor solide meetmethoden

En daar zat ik als niet-VPRA lid in de zaal om 5 panelleden, leveranciers van monitoring tools in debat te horen gaan met elkaar en met de zaal vol PR-adviseurs. Lees ook het inhoudelijke verslag van deze bijeenkomst. Mij ging het om de vraag of monitoring & accountability voor PR-bureaus heel anders is dan voor woordvoerders en persvoorlichters. Eerlijk gezegd heb ik op deze vraag geen echte antwoorden of inzichten gekregen.

PR-marketingwaarde

Het debat richtte zich vooral op de metingen van PR-waarde en de vraag of dat te koppelen was aan harde euro’s. Misschien ligt daar ook wel het antwoord. Wat er volgens mij bedoeld werd met de PR-waarde in dit debat was vooral de PR-marketingwaarde. Wat doet het voor de commerciële cijfers, en daarmee dus de euro’s? Terwijl woordvoerders en persvoorlichters in de meeste gevallen meer gericht zijn op vragen vanuit de pers (reactief) en issuemanagement (proactief) en daarmee proberen richting te geven aan reputatie en imago.

Is dan daarmee het onderscheid tussen de PR-adviseur en de woordvoerder gekenmerkt of gaat het verder? En heeft een woordvoerder daarom andere monitoringstools nodig dan een PR-adviseur om hun accountability mee aan te tonen? Ik ben er nog niet uit, ook niet na dit debat.

Ik ben erg benieuwd naar jouw mening. Mocht je er een keertje over willen doorpraten, mail mij dan op claudia.jansen@witcommunicatie.nl.

Delen
Deel het bericht in je netwerk








Verzenden