Ik word gebeld door een oud-collega van Achmea. Binnen de campagne Volgens Nederland voert Achmea wekelijks gesprekken met mensen uit de maatschappij. Dit keer gaat het gesprek over jongerenwerkloosheid. Mirjam Sterk, de ambassadeur die zich hier ‘sterk’ voor maakt, kan alleen komen als het in de buurt van Utrecht is. Marjanne Mulder belt: “Corine, jij woont in Utrecht, mogen we bij jou in de huiskamer het gesprek voeren? Er komen zo’n vijftien mensen en BNR Radio is er ook bij.

Terwijl ze praat, raast er van alles door mijn hoofd: Mijn ouders passen die dag op, dan moet ik hen wel waarschuwen dat er wat mensen komen. Ik moet zelf eerder thuis zijn. En de kinderen, waar laat ik de kinderen? Het is niet handig dat die in de buurt zijn, als er een radio-opname wordt gemaakt. Ach, ik zie het wel. Natuurlijk help ik haar uit de brand. Zeker als het om de dialoog met en het luisteren naar de maatschappij gaat.

Luisteren is in mijn ogen de sleutel voor goede communicatie. Daar begint het mee. De temperatuur opnemen, buiten en binnen de organisatie. Wat houdt mensen buiten de organisatie bezig? Hoe vinden ze dat je als organisatie functioneert? Kunnen medewerkers hun werk goed uitvoeren? Weten ze wat er van hen verwacht wordt?

Als organisatie moet je eerst luisteren naar wat er leeft. Daarna kun je pas gaan bedenken wat je zelf wilt zeggen en hoe je het wilt zeggen. Storytelling is hierbij waardevol. Verhalen met emotie maken de dagelijkse praktijk herkenbaar en invoelbaar. Een klantervaring kan illustratief zijn voor het achterliggende patroon. Het verhaal gaat zijn eigen leven leiden en lokt andere verhalen uit. En iedereen luistert graag naar een goed verhaal.

Met die verhalen moet dan wel iets gebeuren. Iemand moet zich verantwoordelijk voelen en ervan wakker liggen als er niets mee gebeurt. In dit huiskamergesprek ging het om jongerenwerkloosheid. Het zette mij aan het denken. Ik heb tenslotte drie dochters die straks aan de slag gaan. De aanwezigen gaven aan dat voor het vinden van een baan belangrijk is om een goede opleiding te hebben, maar dat jongeren vooral moeten werken aan hun competenties en netwerk. Bijbaantjes en ook werk onder je niveau zijn in dat opzicht dus heel goed om aan te pakken.

Gelukkig is dit onderwerp nu op de agenda gezet. De mensen in mijn huiskamer lieten weten wat hen bezighoudt, wat zij al doen en wat er nog moet gebeuren om jongerenwerkloosheid terug te dringen. Er werden verhalen verteld en naar verhalen geluisterd. Door de media er bij te betrekken bereikten de verhalen een groter publiek. Nu is de vraag: wie voelt zich verantwoordelijk om vanuit deze verhalen aan de slag te gaan?

Ondertussen waren mijn dochters naar het hockeyveld vertrokken. Overigens een hele goede plek om te werken aan je sociale competenties en netwerk…

[youtube height=”HEIGHT” width=”WIDTH”]https://www.youtube.com/watch?v=1xWdDJhMzdo[/youtube]

Delen
Deel het bericht in je netwerk








Verzenden